आज समाजात मोठ्या वयाच्या अविवाहित मुली घरी बसून आहेत. आता देखील जर आई-वडील जागे झाले नाहीत, तर परिस्थिती अधिकच स्फोटक होऊ शकते… ❗🤔
आज आपण मुलांच्या लग्नाबाबत इतके “जागृत” झालो आहोत की नातीच जुळेनाशी झाली आहेत… ❓
समाजात आज 27-28-32 वयापर्यंत अनेक मुली अविवाहित , कारण त्यांच्या अपेक्षा कधी-कधी त्यांच्आहेतया परिस्थितीपेक्षाही जास्त असतात. अशी अनेक उदाहरणे आजूबाजूला दिसतात.
यामुळे समाजाची प्रतिमा देखील खराब होत चालली आहे. 😔
सर्वात मोठा मानवी आनंद म्हणजे सुखी वैवाहिक जीवन.
पैसा आवश्यक आहेच 💰, पण तो मर्यादेपर्यंतच.
फक्त पैशासाठी चांगली नाती नाकारणे चुकीचे आहे.
पहिली प्राथमिकता सुखी संसार आणि चांगले कुटुंब हीच असावी. 🏡❤️
अधिक पैशाच्या मोहात चांगली नाती गमावणे योग्य नाही.
“संपत्ती विकत घेता येते, पण गुण नाही.”
माझ्या मते घर-परिवार आणि मुलाचा स्वभाव चांगला आहे का हे पहावे;
“जास्त” या अपेक्षेत चांगले नाते हातातून जाऊ देऊ नये.
सुखी वैवाहिक जीवन जगा. 🌸
30 नंतर झालेले लग्न अनेकदा तडजोड ठरते आणि वैद्यकीय दृष्टीनेही अनेक अडचणी निर्माण होतात. 🩺
आज याहूनही वाईट परिस्थिती कुंडली जुळवणीमुळे निर्माण झाली आहे.
ज्यांच्याशी कुंडली जुळते पण घर-परिवार किंवा मुलगा चांगला नाही,
आणि जिथे मुलामध्ये सर्व गुण आहेत तिथे कुंडली जुळत नाही—
अशा वेळी आपण सर्व काही चांगले असूनही फक्त कुंडलीमुळे नातं तोडतो. 🤷♀️
36 पैकी 20 गुण किंवा 36/36 गुण जुळूनही अनेकांचे संसार दुःखी आहेत,
कारण आपण मुलाचे खरे गुण पाहिलेच नाहीत.
कुंडलीच्या नावाखाली आधुनिक, सुशिक्षित समाजाला एक शतक मागे नेले आहे.
या चक्रात कित्येक चांगली नाती जुळतच नाहीत. 😞
आज मुलींसाठी नातं शोधताना
मुलामध्ये जणू २४ कॅरेट सोनं शोधल्यासारखं पाहिलं जातं,
आणि बघता-बघता चार-पाच वर्षे निघून जातात. ⏳
उच्च “शिक्षण” किंवा “जॉब” या नावाखालीही वेळ घालवला जातो.
मुलगा पाहण्याची पद्धतच वेळ वाया घालवण्याचं उदाहरण बनली आहे…
स्वतःचं घर आहे का❓
असल्यास फर्निचर कसं आहे❓
घरात खोल्या किती❓
गाडी आहे का❓ कोणती❓ 🚗
राहणीमान, खाणंपिणं कसं❓
भाऊ-बहिणी किती❓
आई-वडील कुणाकडे आहेत❓
बहिणींची लग्नं झाली आहेत का❓
आई-वडिलांचा स्वभाव कसा आहे❓
नातेवाईक आधुनिक विचारांचे आहेत का❓
मुलाची उंची किती❓
रंगरूप कसं❓
शिक्षण, उत्पन्न, बँक बॅलन्स किती❓ 💼💳
सोशल मीडियावर अॅक्टिव्ह आहे का❓
मित्र किती आहेत❓
आई-वडिलांना शहाणपण येतं तेव्हा मुलीचं वय 30 पार झालेलं असतं.
मग पुढची चार-पाच वर्षांची धावपळ मुलांच्या तरुणपणाचा बळी घेते. 😢
एक काळ असा होता की घराणं पाहून नाती ठरत.
ती नाती टिकायची.
विहीन- विहिणीमध्ये मध्ये आदर, प्रेम, जिव्हाळा असायचा. ❤️ धन कमी असलं तरी आनंद घरात भरलेला असायचा.
कधी मतभेद झाले तरी वडीलधारी माणसं ते मिटवायची.
घटस्फोट हा शब्दच अस्तित्वात नव्हता.
दांपत्य जीवन गोड-तिखट अनुभवांतून सरत जायचं.
दोघं एकमेकांच्या म्हातारपणाची काठी बनायचे,
आणि नातवंडांमध्ये संस्कार रुजवायचे. 🌱
आज ते संस्कार कुठे आहेत❓
लाज-शरम इतिहासजमा झाली आहे.
नात्यांमध्ये तडजोडीची वेळ येते.
आज मुलं-मुली समाजाबाहेरही लग्न करायला तयार आहेत,
आणि म्हणतात— “आमच्या समाजात आमच्यासारखा कोणीच नाही.”
मुलं-मुली स्वतःच्या इच्छेने लग्न करताना
तेव्हा कुणाला कुंडली आठवत नाही.
आई-वडीलही तेव्हा सगळं मान्य करतात.
तेव्हा पैसा, स्टेटस, इनकम काहीच अडथळा ठरत नाही. 🤷♂️
आता देखील आई-वडील जागे झाले नाहीत
तर परिस्थिती अधिकच गंभीर होईल. ⚠️
मुलींची लग्नं 22-23-24 वयात
आणि मुलांची 25-26 वयात झाली पाहिजेत.
सगळे गुण सगळ्यांमध्ये नसतात.
घर, गाडी, बंगला याआधी
वर्तन आणि स्वभाव तोलून पाहा.
आई-वडीलही आर्थिक झगमगाटात वाहून गेले आहेत.
पैशांच्या शर्यतीत नाती-गोती फार मागे पडली आहेत.
घरं तुटत आहेत,
प्रेम आणि आपुलकी आटत चालली आहे. 💔
या पिढीने कुटुंबसंस्थेचं असं तमाशा केलं आहे
की येणाऱ्या पिढ्या “संस्कार”
फक्त पुस्तकांत वाचतील. 📚
समाजाने आता जागं होणं अत्यंत गरजेचं आहे,
नाहीतर नाती शोधतच राहू…
आपली यावर काय प्रतिक्रिया आहे❓
आपले अमूल्य विचार कमेंटमध्ये नक्की मांडावेत.
No comments:
Post a Comment